एकदा चत्वार: जना: कुत्रचित् एकं लघुआयोजनं (पार्टी) कर्तुं गतवन्त: ।
ते आपणत: (दुकान) चत्वार: त्रिकोणपिष्टकं (समोसा) स्वीकृतवन्त: ।
यदा ते आनन्दायोजनं कर्तुम् उद्युक्ता: आसन् तेषां स्मरणम् आगतम् यत् ते इदानीं पर्यन्तं शीतपेयं (पेप्सी इत्यादि) न स्वीकृतवन्त: ।
ते विचारितवन्त: यत् तेषु कश्चित् पुन: विपणीं (बाजार) गत्वा शीतलपेयं स्वीकुर्यात् ।
तेषु एक: गन्तुं स्वीकृति: दत्तवान ।
किन्तु यदा पर्यन्तम् अहं न आगच्छानि तदा पर्यन्तं कोपि एकमपि पिष्टकं न भुंजेत (खाये) इति स: अवदत् ।
सर्वे अंगीकृतवन्त: (स्वीकार किया)
स: गत: ।
एक: दिवस: गत:, स: न आगतवान ।
द्वितीय: दिवस: गत:, पुनरपि स: न आगतवान ।
सर्वे विचारितवन्त: यत् सम्भवत: स: विस्मृतवान शीतलपेयं आनेतुम् अत: इदानीं वयं स्व-स्व पिष्टकं भुंजेयम (खायें) ।
अत: तृतीये दिवसे ते पिष्टकं भोक्तुम् उद्यता: अभवन ।
यदैव जैसे ही ते पिष्टकं हस्ते स्वीकृतवन्त: चतुर्थ: वृक्षस्य पृष्ठत: (पेड के पीछे से) बहि: आगत: उक्त: च
यदि भवन्त: पिष्टकं खादिस्यन्ति चेत् अहं शीतलपेयं आनेतुं न गच्छामि ।।
अहम विहसन्ति इति सत्यम.
ReplyDelete